Ετσι είχα μάθει εγώ;

Εγώ σηκωνόμουν πρωί πρωί να κάνω το ντουζάκι μου, να φορέσω τα ωραία μου ρουχαλάκια ( που ήταν και δύο νούμερα κάτω από τα σημερινά), να πάρω την … επώνυμη τσαντούλα μου επ’ώμου και με το ωραίο μου τετρακίνητο να κατέβω Μεσογείων, Κηφισίας, Βασ. Σοφίας, κι αφού κάνω οχτώ γύρους όλο το Κολωνάκι, να βρω την πολυπόθητη θέση παρκαρίσματος έτσι ώστε να ξεκινήσω τα “γιάπικα” καθήκοντά μου. Και να τα limit up , και να τα limit down, και να και η Αθήνα και να και η Φρανκφούρτη.

Μέχρι που μία μέρα η αγαπημένη μου αδελφή, και στήριγμά μου δεν μπορώ να πω, αναφώνησε… “ρε άντε κάτσε σπίτι σου να φτιάξεις κανά φαί”.
Κι έκατσα.

Χρόνια τώρα κάθομαι σπίτι μου και φτιάχνω “κανά φαί”.
Και πόσα χρόνια τώρα, όταν κάθομαι στον καναπέ να ξεκουράσω λίγο το κοκαλάκι μου που υποφέρει ( που δεν υπέφερε έτσι με τα limit up και τα limit down, την λέω την αμαρτία μου) παρακολουθώ στην τηλεόραση κι άλλους , πολλούς, πάρα πολλούς, ειδικούς και μη, να φτιάχνουν κι αυτοί “κανά φαί”.
Και τότε πείσμωσα. Ε,ΟΧΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ . ΜΠΟΡΩ ΚΙ ΕΓΩ.!!!

Από εδώ λοιπόν  θα σας δείχνω πως μπορείτε να φτιάχνετε απλά και νόστιμα φαγάκια, χωρίς φανφάρες και “γκουρμεδισμούς” για να τα τρώνε τα παιδάκια σας, οι φίλοι σας κι οι συγγενείς σας και να ευχαριστιούνται κι αυτοί κι εσείς.

Μην ψάξετε σε μένα περγαμηνές μαγειρικής, χρυσούς σκούφους κι αστέρια μισελεν. Εμένα τα παιδάκια μου με φωνάζουν MamaTsita και πραγματικά όταν μαγειρεύω , το διασκεδάζω!!!